Het Haags Kunsthuis laat u graag kennis maken met:

Anton Heyboer

Als kind van kosmopolitische ouders, woonde de jonge Anton Heyboer in veel verschillende landen en werd hij beïnvloed door tal van zeer uiteenlopende culturen. Zijn wieg stond in 1924 in Sabang op het Indonesische Sumatra. Daarna verhuisde het gezin naar Delft, vervolgens naar Voorburg, Curaçao, New York en Haarlem. Daar werd hij in de oorlog opgepakt door de Duitsers en als dwangarbeider tewerkgesteld in Berlijn. Zeven maanden later keerde hij doodziek terug naar huis. Geen doorsnee jeugd en adolescentie dus en doorsnee zou ook de rest van zijn leven niet zijn.

Het grote publiek kent Heyboer misschien meer van zijn leefwijze dan van zijn kunst. De commune in Den Ilp, waar hij aanvankelijk met drie en uiteindelijk met vijf vrouwen het leven deelde deed veel stof opwaaien. In de boerderij in Den Ilp wijdde Heyboer zich aan zijn kunst (schilderen, tekenen en etsen), terwijl zijn vrouwen voor de verkoop zorgden. Internationale erkenning kreeg hij volop, maar van de gevestigde kunstwereld wilde hij uiteindelijk niks meer weten. Hij trok zich terug in zijn commune in Den Ilp, waar hij op 81 jarige leeftijd in zijn slaap overleed. Het motto ‘Kunst als Leven / Leven als Kunst’ was hem op het lijf geschreven.