Het Haags Kunsthuis laat u graag kennis maken met:

Pjeroo Roobjee

Achter dit pseudoniem gaat de Belgische kunstenaar Dirk De Vilder schuil. Hij werd geboren in Gent in 1945, waar hij de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten bezocht. Roobjee is van veel kunstmarkten thuis: hij schildert, tekent, is graficus, acteur, schrijver, theatermaker en hij kan ook nog eens zingen. Daarmee benadert hij het renaissance-ideaal van de Uomo Universale. Voor zowel zijn beeldende kunst als zijn literaire oeuvre ontving hij verschillende onderscheidingen. In 2004 werd hij laureaat van de cultuurprijs van de stad Gent bijvoorbeeld.

De stijl van Roobjee laat zich het beste omschrijven als barok. Geen ingetogenheid of soberheid voor deze sprankelende figuur, maar volop hevige emotie en explosiviteit. In het Vlaamse tijdschrift Knack treffen we de volgende veelzeggende passage aan: “Met Pjeroo Roobjee is het zoals met oude jenever. Je moet ervan houden, en te veel is nooit goed, maar wie ertegen kan, vindt het snel geestig.” Roobjee wordt wel omschreven als de James Joyce van de lage landen. Roobjee woont in Ellezelles met zijn vrouw in een huis met tienduizenden boeken. In een literair review van Dries Muus over een van zijn romans lezen we de volgende typerende zin: “Roobjee is zó over de top, zowel in vorm als inhoud, dat de gekte nog net verteerbaar is.” Volgens Henny Vrienten van Doe Maar is hij ‘de liefste man op aarde.’